Monthly Archives: Ağustos 2009

İşim ve oğlum hatta eşim ve evim arasında denge kurma vakti…

Standard

28 Ağustos 2009 Cuma

Bebeğim Ben İşe Gidiyorum

Atkuyruğu yada topuz  yapılmaktan bıkmış saçlarımı kısa ve modelli kestirdim. Aylardır iki tane düğünün dışında kullanılmayan eski rimelimi attım ve yeni bir tane aldım. Dolapta tişörtlerin arkasında kalmış bluzları öne getirdim. Topuklu ayakkabılarımı sildim, çantamdaki yedek pişik kremi, bez, oyuncak ve dişlikleri  çıkardım. Artık işe gitmeye hazırım.
Aylardır belli olan gün sonunda geldi. Beş aylık olan oğlum henüz 2 aylıkken karar vermiştim, ücretsiz doğum izni alacaktım. Altı ay olan bu hakkımı daha sonra üç aya düşürmüştüm. Herkes nasıl yapıyor, ben nasıl yapmalıyım, bebeğim için en iyisi nedir derken sonunda işe dönme günü geldi. Herkes kendi yaşadığını biliyor ve her bebek farklı. Bu yüzden aldığım kararı bazen sorguladım ama kendi bebeğim için hep emin oldum. İznimin özellikle ilk geçiş zamanlarında, burada olmam gereken dönemlerde beni idare eden, sıkıntıya giren sevgili iş arkadaşlarım hakkını asla ödeyemem. çalışmayı nasıl özlediğimi bir kere daha anladım. Herkesin böyle bir iş ortamına sahip olmasını diliyorum, çünkü dönmek hiç zor olmuyor.
Sevgili oğlum, ben bunları yazarken sen evde, Tülay ablanla birliktesin… Onunla olduğun için mutluyum içim çok rahat huzurluyum biliyorum ki sana çok iyi bakıyor ve en önemlisi sevgisini veriyor ama yinede  ben yanında değilim… Sabah 6’ya çeyrek kala uyandın. 3’te de uyanmıştın. İşe başladığımdan beri gece deliksiz uyumuyorsun. Seni emzirdim, sana sarıldım, seni kokladım, altını değiştirdim ve seninle oynadım. Hava ısınırsa giyeceğin kıyafeti ayarladım. Süt pompamı torbaya koydum. Yüzünü sildim.

Perdelerini çektim, dolabını düzelttim. Biberonun emziğini yıkadım. Sonra birdenbire yanından ayrıldım, giyindim hazırlandım ve seni öperek, sana el sallayarak seni evde bıraktım. İşte o andan itibaren ben yine senin annenim.
Şimdiye kadar ödenecek faturalar arabanın kredisi için çalışsakta artık senin için çalışacağız babanda bende. Bu yüzden bütün gün seninle olamayacağız ama hep senin annen olacağım.

Ey çalışan anneler! İşe dönmek, bebeğini evde bırakmak üzere olanlar… Evet zorlukları var, ama korkunç değil. Yeter ki aldığımız kararı benimseyelim. Bu öyle bir karar ki, belki ömür boyu emin olamayacağız, çünkü ideali yok. Önemli olan şu anda bizim ve bebeğimizin mutlu, sağlıklı olması. İşe dönmek bana iyi geldi, çünkü evde kaldıkça daha yorgun, bıkkın ve dış dünyadan uzak olacaktım. Çoğu insan “kim bilir nasıl özlüyorsundur, ilk günler zor geçiyor” diyerek beni avutmaya çalışıyor haklılarda evet ilk günlerde sensiz zor geçicek daha sonraki günlerde hep seni özlicem.

Artık ; ikisi arasında işim ve oğlum hatta eşim ve evim arasında denge kurma vakti…
ANNEN

GAMZE AKBAŞ