Monthly Archives: Ekim 2009

Emzirmenin verdiği mutluluk…

Standard

08/10/2009 Çarşamba  Saat  15:25

Dakikalarca, günlerce, gecelerce, sayısız kere, mutlulukla, acıyla, gururla, endişeyle dolu süren emzirme serüvenim halen devam ediyor çok şükür. 7 aylık oğlumu daha ne kadar emzirebileceğimi bilmiyorum. Bunu zaman gösterecek. Oğlumun  henüz bırakmaya niyeti yok gibi.

Benimde niyetim yok zaten. Hele ki akşamları emzirerek uyutabildiğim için bunu nasıl bırakacağız zamanı gelince çok merak ediyorum! Ama bundan sonra ne olursa olsun biliyorum ki, bunu yaşayabilmiş olmak bana en büyük armağanlardan biri… Hayatta sadece birkaç dakika bile emzirebilmiş tüm anneler adına Allah’a şükrediyorum. Süt gelmiş olsun veya olmasın, 3 gün veya 2 yıl, denendiyse ne mutlu…
Ekim ayının ilk haftası Emzirme Haftası olarak kutlanıyor. Yapılan çalışmaların hepsi, anne sütünün değeri ve emzirmenin önemi üzerine. Ben de başlarda birçok kişi gibi zorluk çektim. Zorluk yaşadığımda doğum yaptığım hastanenin hemşirelerine, uzmanlara ulaşmaktan çekinmedim. Bazen küçücük ayrıntılar beni büyük emzirme problemlerinden kurtardı.

Oğlum ATAKAN’nın doğduğu gün hastanede “acaba ilk sütü almış mıdır?” sorusu, bebeğimin beslenmesiyle ilgili ilk endişemdi. Biz annelerin vazgeçilmez konusu bu, beslenme. Çok normal, çünkü iyi beslenen bebek büyüyor, gelişiyor, yaşamını sürdürüyor. Bunun ilk yolu da bebeğin ilk gıdası, anne sütü… Hiçbir teknoloji şu anda anne sütünün bileşimini birebir taklit edemiyor, ancak yaklaşık içerik sağlayabiliyormuş. Çocukluk dönemindeki beslenmesine özen göstermek de bir bu kadar önemli, değil mi zaten? Aslında emzirmek işin başlangıç noktası…

İlk günler yaşadığım; sütümün az olması endişesi ve oğlumun yavaş kilo alımı ilerleyen günlerde çok şükür düzeldi. Ama genele baktığımda, süt verimim ortalamanın üstündeydi. Şu anda net olarak eminim ki, bol sıvı alımı kadar yorgunluk ve özellikle uykusuzluktan kaçınmak, ayrıca emzirme sıklığı da süt miktarını çok etkiliyor. Bunu hala yaşayarak görüyorum ama maalesef pek çare yok.
Yedi ay boyunca emzirme serüvenimde pek çok şey değişti. İlk zamanlar ne teçhizatlarım vardı! Emzirme yastığı, oğlumu sürekli açılı tutamadığım için ayağımı yükseltmeye kullandığım uğur böceği şeklindeki pufum, sürahim, ilerleyen günlerde televizyon kumandası, sırt yastığı; bunlar “dünyada ilk emziren ben miyim” dedirten ama vazgeçemediğim detaylardı. Sonra ise evin içinde yürüyerek, yolculukta arabada, tek elimle kitap okuyarak, hatta yemeği karıştırarak. Oğlumun çeşit çeşit oyunlarıyla süslenen emzirme fasıllarının keyfini çıkardım. Şimdi en önemli aksesuarım pompa ve süt saklama kapları. İşe gidip gelirken çantamın yanında elim kolum gibi oldular.

Anne olduğumda öğrendiğim bir iyi dilek ifadesiylede bu yazıma son veriyorum
“Sütümüzle kalalım…”

Tüm anneler J
ANNEN

GAMZE AKBAŞ