Bazen kendimi robot gibi hissediyorum.

Standard

Uyumak ya da Uyumamak

Hamileyken annelerden en çok duyduğum söz buydu: “Aman şimdiden bol bol uyu. Sonra hiç fırsatın olmayacak”. ATAKAN sağolsun bize ciddi uykusuzluklar yaşatmadı, hatta geceleri emzirme dolayısıyla ben kalktığım için babamıza göre ben daha ciddi uykusuzluklar yaşıyordum. Ama hakkını yememeliyiz ki ciddi gaz sancıları yaşadığından dolayı babamızda eskisi gibi rahat değil artık. Yine de 1.yaşına yaklaştığı şu günlerde gözlerimin etrafında son 1 yılda oluşan birçok yeni çizgiyi sevgili oğluma borçluyum. Olsun, feda olsun. Aslında oğlum bu konuda bizi fazla üzmediği için ona teşekkür etmem gerek, ama yine de eski uyku alışkanlıklarımın üzerine bir bardak soğuk su içmiş durumdayım. Uyku insan hayatı için ne kadar önemliymiş, her yeni anne gibi ben de anlamış durumdayım.

ATAKAN gündüz ve gece uykusunu seven bir çocuk olmadı. Geceleri bizimle vakit geçirmesini istediğimizden dolayı gündüz uykusuna daha fazla ağırlık vermeye çalıştık yoksa canım oğlum seni daha başka nasıl görebilir seninle vakit geçirebilirdik ki. Ama açıkcası bu biraz bizim için yorucu bir seçimdi. Günün iş yoğunluğuyla birlikte sana olan hevesimiz sevgimiz birleşince bize uyumaya ve dinlenmeye pekte vakit kalmıyordu açıkcası. Gece 1 ‘ de uykuya daldığını duyanlar inanamıyordu. Eee sonrada deliksiz uyur diye düşünüyorlardı. Ama malesef  saatte 1 bazen 2 kere gaz sancısıyla uyanıyordun. İşte o zaman sana uykusuzluğumuza rağmen kızamıyorduk çünkü çok üzülüyorduk. Sürekli sancıdan ağlıyordun. Canımızsın sen bizim. Tabi geceleri uyku düzeni olmayınca biz sabah işe giderken mışıl mışıl uyuyordun. Hemde 10.30 ‘ a kadar. Sen huzurlu olda önemli değil annecim gerçekten. Gazını çıkarınca gecenin köründe diye tabir edicem sevincimizi görmen lazım babanla benim. İşte o zaman rahatlayıp birde emince çok şükür hemen uykuya dalıyorsun.

Artık gece yataktan fırlayıp sonra tekrar uyumaya o kadar alıştım ki, bazen kendimi robot gibi hissediyorum.

Oğlumun akşam yatma saati işini bir türlü oturtamıyoruz. Biraz da beni görmediğinden, gece uyanmalarını şimdilik normal buluyorum. Ama artık 1 yaşına geliyor, bu iş daha ne kadar devam edecek merak ediyorum. “gece beslenmelerini bırakın, en fazla su verin” diyorlar. Ben emzirmeyi gece beslenmesinden pek saymasam da aslında alışkanlık yaratmış durumda. Sanırım bir süre daha böyle gidip, sütten kesme döneminde asıl büyük değişimi yaşayacağız. Oğlumu hiçbir şeye zorlamamaya çalışıyorum, çünkü o henüz içgüdüleriyle yaşayan ve bizim yönlendirmemize ihtiyaç duyan bir bebek. Geceleri emzirmeden kendi kendine uyumasını sağlamak da şimdilik bana rüya gibi geliyor. Başlarda kendi kendine uyuyan oğlum aylardır böyle uyuyabiliyor. Bu konuyla ilgili birkaç yazı ve yöntem okudum. Şimdilik uygulamayı düşünmüyorum. Ben biraz sınırlarımı zorlamayı seviyorum. Son raddeye gelmeden herhangi bir bilimsel yöntem uygulamayı düşünmüyorum. Şimdilik bıraktım dağınık kalsın, böyle de güzel 🙂

Kendime dinlendirici, kesintisiz, kendi kendime uyanıp tavanı seyrederek keyif yapabileceğim, yataktan fırlamadan sakince kalkacağım huzurlu uykular diliyorum. Bebeğime  de güzel uykular, tatlı rüyalar!

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s