Selam hayat

Standard

 

Dün şubemizin yemeği vardı. Canım evdeki kıyafetlerimi giymek istemedi. Gittim kendime bu sıkışıklıkda maddi yönden kötü olmamıza rağmen güzel, şık, spor, biraz klasik biiiiiii takım aldım…

Ohhhhhhhhh sefam olsun.

Ne gerek vardı şimdi filan diyerek başımın etini yidim ama sonrasında…

Eğlendim mi, hayır yine eğlenemedim. Eğlenenlere baktım içten gülüyor insanlar. Dertlerimi yok acaba dedim içimden. Bende ortama ayak uydurmak için eğlenmiş gibi görünüyorum. Elimde bir tef, arada şak şak alkış… İşte böyle yanımda sevdiğim yoktu ondan mı eğlenemedim acaba…

Yok ya benden geçmiş ben sakinlik, dinginlik öyle şeyler var artık benim yaşamımda… Ama bazen de arıyorum eğlenceyi, şöyle biii çakır keyif olsam, şarkılara eşlik etsem, nostaljik takılsam, ağlasam…

Ama yok ya içimden gelmiyor eğlenmek… Gülüşler bile bu aralar yalanken gamzelerimde nerde eğlence nerde BEN…

Eğlenceden bir kaç kare…

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s