Monthly Archives: Ağustos 2012

Nakilde 100. Günüm, Bugün …

Standard

Ne yazsam diye hiç düşünmezdim klavyemin başına otururken ama bu çok zor nereden başlanır bilemedim…

Hangi yaşadığımız zorluklar sıralanırdı ki, ya da geride kalan yüz gün ve daha bitmemiş olan sancılar nasıl anlatılırdı hağla hastanede yatarken ve hep, ve her yerde uykunda düşünde her acında evlat diye yanarken…

Başta ZAFER GÜLBAŞ, Doktoruma ardında duran muhteşem ekibe, yılmadan gösterdikleri tüm hastalara verilen itinayla herşeyle ilgilenen ANADOLU SAĞLIK MERKEZİNE minnettarım.

Evet çok üzülüyorum;

Yataktan kalkamayışıma, halen yemek yememe, damardan beslenmeme yanında bitmek bilmeyen aylardır süren pıhtılı kanamalara veeee daha neler neler…

Peki ya acılarının yanında yaşadığın asıl seni daha çok acıtan kafanın içindeki o soru işaretleri hangisi canınızı daha çok acıtır. Hele birde o soruların bazıları her telefonda minicik kalbiyle bizimle savaşan canım oğlumdan geliyorsa ve karşısında sürekli ezilerek cevap vermek inanın daha kötü…

Yalan değil bu yüz günde acımdan yavrum bile bazen aklıma gelmedi… Anneliğimi unuttuğum savaşı bıraktığım çok oldu… Ama her dara düştüğümde kapıdan giren Doktorum Zafer GÜLBAŞ bana hep güç verdi…

Yanında sevdiğin, sen acı çekersin kıvranırsın ama o çaresizce ne yapabilirimin derdinde olsada elinden bişey gelmez daha da üzülür. Zor çok zormuş .

İşte öyle ya da böyle yüz gündür halen hastanede savaş veriyoruz… İlk yüz gün çok önemliymiş kan değerleri daha iyi artarmış ama benimkiler hala mış  mış mış devam ediyor…

Oğlumun hasretiyle yanıp tutuşarak, telefonu açar açmaz sorduğu sorular beynimi kemirip durdu aylarca ve ben hağla yanında değilim. Sabır Allahım sabır dayanma gücü ver beynime ve bedenime biran önce toparlanayım bu hastalıkdan en ufacık bir zerresi kalmasın vücudumda artık.

Sağlık ve mutluluk istiyorum hayattan, pamuk yanaklı evladımın yanımda olmasını istiyorum, temiz havayı içime doya doya çekmek istiyorum, gerçekten gülmek istiyorum içten doya doya, taburcu olup eve gidersem bedenim eve girsede, ruhum kapının dışında kalmasın istiyorum, yaşadığım korkuları atmak, acaba tekrarlar mı hissini bir daha hiç yaşamamak istiyorum.

Atakan’ım,

Oğlum… Canım oğlum benim, burnumun direği, kalbimin yarası, aklım, fikrim, senin üstüne kurduğum hayallerimin sahibi, annesiz-babasız geçen ayların telefisini inşallah sağsağlim eve gelince çıkarıcaz affet beni desem bilirim zamanı döndüremem. İçimi acıtan bu zaten.

Peki ya canım ailem, sevdiğim,

Yürekleri benimle çırparken, aynı ben gibi gözyaşlarını içine akıtan ve bu haldeyken üç yaşında bir çocuğu da mutlu etmek için verdiğiniz çabaya, dik duruşunuza, telefonda bana içinizde yaşadığınız o ölüm korkusu olsa bile, dimdik sesinizle sabret geçecek yavrum, döneceksin evine deyişinize bana güç verişinize, oğlumun emin ellerde olduğunun bana verdiği huzurla hala savaşıyoruz. Ben bu yüz günde evime döner diye hep hayal ettim ama o da olmadı. Sabırla bekliyorum.

Geçer inşallah yaşadığım sıkıntılarım ve en önemlisi son olur.

Dedim ya hep, tek derdim minik yavrum Atakan’ım anlarsa bir anneler anlar, onlarda ben kadar ve benimle bu derdi çekenler kadar asla anlayamazlar…

Dualarınız, gönül desteğiniz, mektuplarınız ve o renkli güzel kartlarınız için çok sağolun. Titreyen ellerimle şimdilik Gamze Anne’den ufak bir yüz gün hatırası…

SAĞLIKLA KALALIM, SEVGİLER…

Gamze ANNE…

Az daha sabret canım Atakan’ım başkada sana söylenecek sözüm kalmadı beee annecim, bitecek bu kurs ama beni görünce garipseme olurmu, atla , sarıl boynuma, canım annem dersin belki seni çok ama çok özledim dee…

İNAN BUNA ÇOK İHTİYACIM VAR. İÇTEN BİR SARILIŞ, BENDEN GÖRÜNTÜMDEN KORKMADAN SENİ ÇOK ÖZLEDİM DEEE OLUR MU, KOCAMAN ÖPÜCÜK YAĞMURUNA TUT BENİ… EN BÜYÜK SERVET İŞTE BU OLUCAK BANA YANINDA SAĞLIĞIMLA…

Teşekkürler Aylin ATASAGUN

Standard

http://www.aylinanne.com/gamze-akbasin-son-durumu/#more-2671

Uzun zamandır Gamze Akbaş’ın ailesine ulaşamıyordum. Hastanede geçen ayların verdiği yorgunlukla bir yandan aramaya çekinir olmuştum. Sonunda Gamze’nin görümcesi Elif Hanım ile görüştük. Kendisi bana şunları söyledi:

“Gamze şu an Özel Anadolu Sağlık Merkezi’nde yatıyor. İlik naklinden sonra iyileşecek ve hemen eve dönecek sanmıştık. ancak bünyesi çok hassas olduğu için hemen toparlanamadı. Kanaması var. Ateşi henüz düşmedi. Aylardır pek kendinde değil, yan halsiz. Olmaması gerekirken ishal oldu. En fenası çocuğunu çok özledi ve artık morali çok bozuk. Daha önce ev tutmuşlardı ancak durumu daha da iyiye gitmeyince yeniden hastaneye döndüler. Nolur dua edin Aylin Hanım, Gamze’nin morali sıfır”

Telefonda teskin edici bir kaç cümleyi güçlükle kurdum. O süreci bir şekilde biliyorum. İlik nakli olan yeğenim bu kanseri yenerken çok büyük bir efor sarfetmişti. Ve ona moral olması için elimizden gelen herşeyi yapmak için çırpınmıştık. Hatta Bir Dilek Tut derneği ile dileği gerçekleşmiş, Savarona’ da bir günlüğüne kaptan olmuştu yavrukuşum. Moralin etkisi herşeyden büyük. Hepimiz bunu biliyoruz. O halde şimdi sıra moral vermede. Ama bildiğin elle tutulur gözle görülür şekilde.

Sosyal medyada Gamze’nin yattığı hastanenin adresini paylaştım önce. Bu adrese geçmiş olsun kartları yazıp gönderirsek çok iyi geleceğine çok eminim. Çünkü daha önce telefonda Gaziantepli minik öğrencilerin yazdığı kartları bağrına basa basa okuduğunu anlatmıştı.

Yine aynı gücü ona verebiliz.

Bunu daha önce yaptık, yine yapabiliriz.  Haydi arkadaşlar.

Bir kaç aya kalmadan herşeyi atlatıp Atakan’ına kavuşsun artık Gamze.

AYLİN ANNE :    http://www.aylinanne.com/gamze-akbasin-son-durumu/#more-2671

ŞİMDİ NASIL BÜYÜMÜŞ BENİM YOKLUĞUMDA KOCA DELİKANLI OLMUŞ VAY ZAMAN VAY…

Standard

Kendi başına yemek yiyebilen, hatta bu sene ilk kez dondurmayla tanışan, yüzmeyi öğrenen koca bir adam olmuş benim yokluğumda tuvalet eğitimi bile bitmiş. Yavrum büyüdü baba-anne yokken yanında en iyi şekilde Allah razı olsun annemden babamdan hakları ödenmez bilirim. Bakalım o beni nasıl karşılayacak korkum o. Anne evlat sevgisi kel kafam bir yandan nasıl bakar acaba bana. Sağ sağlim bir çıksam gücüm kuvvetim yerine gelsede kel kafamı bile umursamadan koşucam yavruma… AHHHH AHH… Titreyen ellerimle yazamıyorum bile düşüncelerimi ama buda geçecekmiş doktorum dedi. İşte bizden bir kaç fotoğraf…

SEVGİLER, SAĞLIKLA KALIN…

GAMZE ANNE’ NİN CAN YAVRUSUNUN AVUNARAK BAKTIĞI FOTOLAR…

Bu slayt gösterisi için JavaScript gerekir.

NE ÇABUK GEÇMİŞ ZAMAN KEŞKE DURSAYMIŞ O ZAMAN…

Standard
NE ÇABUK GEÇMİŞ ZAMAN KEŞKE DURSAYMIŞ O ZAMAN…

Şuan yavrunun yanında olmayışına, kavuşma hasretine yanarsın… Bebekliğinde yanındaydım ama ya şimdi, burnumda tütüyor. Telefondaki sorulara cevap verememek hık, mık yapmaktan ben yoruldum, dayan kurs çok az kaldı demekten, gözyaşını belli etmemekten ben yoruldum annecim ama inan az kaldı kavuşmamıza canım bebeğim…

SENİN İÇİN HERŞEYİ YAPARIM SÖZ SANA MELEK OĞLUM…

Bu slayt gösterisi için JavaScript gerekir.