Monthly Archives: Şubat 2013

Canlarım

Standard

Her anne-baba evladına emek verir, ama evlat hastaysa verdiği emek daha biii başka, elinden geleni ardına koymaz, dünyayı yıkar uğrunuza, olmayanı var eder, yorgunluk onlar için önemli değildir, tek dertleri hasta evladının iyi olmasıdır… Hakkınızı helal edin canlarım benim sizi çok ama çok seviyorum… HEPİMİZ SAĞLIKLA KALALIM İNŞALLAH GÜZEL GÜNLER GÖRELİM. HEPİMİZİN BUNA ÇOK İHTİYACI VAR.

SEVGİLER…

Reklamlar

Hediyemiz

Standard

Dördüncü yaşımızın ilk hediyesi Elif hnm’dan geldi Atakan’a, o kadar sevindi ki hediyenizi elinize, emeğinize sağlık Kuzucuklar için sayfanızda da harika kostümler var. Atakan’ın ”’A”’ harfindeki kırmızı minik toplar düşünce başladı ağlamaya kostümüm bozuldu diye, tekrar teşekkürler.

SEVGİLER,

SAĞLIKLA KALALIM,

GAMZE ANNE…tişört

Bende kara biii talih var

Standard

Hayat gözyaşı döktürme bana artık, iç çeke çeke sevdiğime sarılıp, elini tutup, anneme sarılıp ağlamaktan, babamın duygusal gözlerini görmekten, kardeşimin sessizce yardım etme çabasından benim çaresizliğimden dayanamıyorum artık. Bu hafta yaptırdığımız dr. kontürolünde, dün aldık sonucu CMV diye bir virüs varmış tedavisi yirmibirgün sürüyor, ağızdan ilaç temin edilemezse hastaneye yatırılıcam yine, yine, yine…

Yine yavrumdan ayırılıcam, ben ne yapıcam nasıl bir talih bu… İnanırmısınız damarlarım hastaneden çıktığımda saç teli gibiydi, daha yeni yeni düzelmeye biraz kalınlaşmaya başladı, kollarımdaki morluklar daha geçmedi bile, şimdi ise tekrar aynı şeyleri yaşıcam ilaç temin edilemezse… Atakan’ıma ne dicem, nasıl açıklıcam durumu, yine diyemem ki kursa gideceğim annecim diye… Sabaha kadar uyumadım, kafamda kurdum durdum saçma sapan şeyler. Korkuyorum, yüreğim sızlıyor tedavi kötüye giderse diye, bu tedavi trombosit değerini düşürüyor ki benim daha yükselmedi bile, trombosit düşerse yaa kanama tekrar başlarsa bir sürü soru var kafamda, sevdiğimse çağırma kötü şeyleri diyor, tabiki çağırmak istemiyorum ama yaşadım bunları yaaa yine tekrarlanırsa, dedim yaa korkuyorum işte… Sanki sevdiklerim korkmuyor mu, bana belli etmiyorlar daha doğrusu belli etmemeye çalışıyorlar…

Hiç halim yok ama bugün Atakan’ın arkadaşının doğum  günü var oraya gideceğiz, güzel vakit geçirecek kuzum, bende açılırım komşularımla muhabbet etmek, çocukların mutluluğunu izlemek bana iyi gelecek eminim…

Dualarınız yanımda olsun,

SEVGİLER,

SAĞLIKLA KALALIM,

GAMZE ANNE…

Bir tatlı huzur almaya gittim

Standard

Nasıl özlemişim.

Akşam yemeğimizi yedik, geçtik oturma odasına sevdiğim seslendi çöpleri atarken komşularımın sesini duymuş git biii merhaba deee istersen, içime kapandım diye çok üzülüyor farkındayım, dışa dönük hayata çaktırmadan alıştırmaya çalışıyor beni. Hemen fırladım yerimden maske var diye çok üzülüyorum Atakan’ım alıştı dışarı çıkarken maske takmama ama diğer çocuklar garip karşılar, benden korkar diye çekiniyorum. Kapıda ayak üstü muhabbet ederiz biraz diye gittim, illa gir dediler, birinci kat komşum Didem’im ben gelmeyeyim Gamzecim ufaklık biraz öksürüyor sana geçer diye düşündü, öyle kabullenmişler ki beni ufacık biii zarar gelmesini istemiyorlar belliki, böyle düşünen insanlarla aynı çatı altında olduğum için çok mutluyum gerçekten, acımı korkularımı anlayıp beni korumak istiyorlar. Didem gitti, Berna’lara girdim bir muhabbet, bir muhabbet iki saate yakın oturmuşum heralde ama bana nasıl iyi geldi, nasıl özlemişim iki çift lafın belini kırmayı. 🙂  Sanki daha önce hiç insan yüzü görmemiş gibi hissettim kendimi, öyle güzel muhabbet ettik ki, bizim bıdıklarda oynadılar arada oyuncakları paylaşamasalarda. Komşuluk, kafa dengi, aynı dilden konuşmak, paylaşmak, kapını çalacağın birilerinin olması güzel şey, hatta dertleşmek dahada güzel… Hastalığım sırasında bana ve aileme çok destek oldular hepsinin yeri bende ayrı gerçekten… Teşekkürler Berna – Hakan güzel muhabbetiniz için dedim ya bir tatlı huzur almaya geldim. 🙂

SEVGİLER,

SAĞLIKLA KALALIM,

GAMZE ANNE…