Bu Sabah

Standard

Bu sabah yeniden evime gün doğdu, oğlum geldi, canım geldi, yaşama sevincim, umudum her şeyim geldi. On gün oldu benden ayrı, birbirimizden ayrı kalalı. Nasıl özlemişim yirmi dakika balkonda titrek ayağımla, koltuk değneklerimin üstünde oğlumu bekliyorum işte gözüktü araba park ettiler, tosunum gözüktü, balkondan annem diye biii bağırdım, görebilmek için sarkıyorum balkondan, annecim yeni aldığımız oyuncakları getirip göstereyim mi dedi, gel annem, koş göster öyle özlemişim ki hemen koştum bu sefer kapıya, asansörden insin diye bekliyorum, valla biii gördüm bende ne ağrı kaldı, ne de saçma sapan şeylerin üzüntüsü, Atakan gerçekten benim kafamı boşaltıyor, benim en büyük destekçim…

Çizgi film seretmeyi, hayvanlarımızdan çiftlik kurmayı, arabalardan garaj kurmayı, trenimizi, yumuşak peluş oyuncaklarla, küplerle, legolarla hepsiyle oynamayı, daha neler neler hepsini, özlemişiz, ikimizde. Sarmaş, dolaş canımsın canım sen gittin annem Eskişehir’e ben bittim. Ama ne yaptıysa saatlerce her şeyi heyecanla, masumca ince ayrıntılar vererek anlatması, büyük adam gibi muhabbet edişimizi en çok bunu özlemişim. Anne biliyomusun şöyle oldu diye başlayan cümleleri çok ama çok özlemişim, sarılması, öpmesi, defalarca beni sevdiğini söylemesi heleki bu aralar çok ama çok ihtiyacım varken herşeye deydi bee annecim gelişin. İyi ki varsın, Allah’ımın bana verdiği mucizemsin, iyi ki yanımdasın can oğlum…

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s