Yine yaşadım geçtiğimiz hafta benzer biii duyguyu

Standard

Evden çıkıyorum benzer duygularla hağla evimde gözüm, oğlumun odasında, ortalığı toplamdır derdim, biii şeyi kaldırsam kardır diye bakışım, olurda ameliyat ya olursam Atakan’ım temiz ortama gelsin diye biii yandan yamuk yılık koltuk değnekleriyle yürüyerek toz almam yatak odamızı, biiii garibim işte oğlumda yanımda yok ki avucumun içine aldığım bana güç veren öpücüğü yenileyip yolumuza çıkalım, bıdığım Eskişehir’deydi, bu sefer bomboş eve veda eder gibi çıkıyorum, yine baktım her odaya en çok da balyanağımın odasına hüzünlü hüzünlü, ağzımdan çıkan geleceğim annem derken, yüreğim korkuluydu gerçekten, kalça ameliyatı olursam nasıl olurdum, dönermiydim, döndüğümde Atakan’ımın hayalindeki güzellikler gerçek olarak mı dönerdim bir sürü soru var işte kafada içime akıttım sağlık problemleriyle, yanında bir sürü sorularla kafamda çıktım evimden kapıda güvenlik görevlimize dedim hatta bak bir daha ki gelişim sapasağlam yürüyerek olacak inşallah Gamze Hanım dedi çıktık İstanbul yoluna nakil olduğum hastaneye doğru, yolculuk biraz sıktı ağrılar var ama dillendirmiyorum artık ağrıyla yaşamayada insan alışıyor. Canım doktorum gördüğüm an sarılıp boynuna önce Allah’ım sonra donörümün kanıyla canıma can kattın, evime, yuvama, oğluma, sevdiklerime geri verdin beni dercesine suratına bakakaldım, herşey bütün tetkitler yapıldı kanserle ilgili hiçbir sorun yok çok şükür, aldığım ilaçların yan tesirlerini saymazsak, kalça kemiğimin çürümesi, katarakt ameliyatları. Olsun bee hayat nefes alıyorum evimdeyim, oğlum yanımda, kalp kırıklıklarım evet devam ediyor ama hayatta artıları görmeye karar verişim, beni bu mu yıkacak diye bakış açım, sen neleri atlattın bee Gamze’lim inan geçecek diye kendimi sürekli teselli etmelerim, oğluma sığınmalarım, verilen emekleri hep düşünmem daha neler neler insanoğlu değilmiyiz her zaman her şey başımıza gelebilirmiş.

Solunumda yüzde altmış gerileme varmış, ciğerler kötü tabii göğüs hastalıklarıda kalça ameliyatına izin vermedi bir ay sonra kontrol dedi okey dedim bende biii heyecan sanki kurtulmuşum gibi, oğlumun yanına gidicem yaa boşverdim o an herşeyi doktordan iyi şeyler duymasam bile, dönüş yolu çok kötüydü, çok incildim, gururumun kırıldığı annemin kızım bizlerde bile oluyor ne olur üzülme sen hastasın olabilir bu gibi şeyler dediği biii problemle karşılaştım yine çok üzüldüm ama iyiki yanımda canlarım annem-babam vardı elimi hiç ama hiç bırakmayan, bırakmayada niyetleri olmayan, hemde sıkıntılarımdan ne kadar hırçınlaşsamda benim yanımda olan canlarım gerçekten minnettarım sizlere. O sırada Bursa Özdilek’ten geçiyoruz biraz toparlanmak için anneme Atakan’ın bornozunun küçüldüğünü söylemiştim hadi onu alalım dedik ilk bornozu sarı renkliydi, küçük sevimli sarı civcivim mis gibi olmuş gel bakalım annesi öpsün balyanağını diye severdim banyodan çıkınca, şimdi bebek mavisi biii renk bornoz aldım oğluma arkasınada nakış makinesiyle Atakan yazdırdım mağzadan çok şahane oldu. Annem sanada birşeyler bakalım diye beni dolaştırmaya başladılar, tekerlekli sandalyede elim gitmedi hiç birşeye sağlıklı insanlara baktım çok kıskandım, hayatta gerçekten hiç birşeyi kıskanmadım bu hastalıkla tanışana kadar sağlık dışında. Yürümek istedim, sağlıklı nefes almak istedim, mutlu olmak istedim evimde, köyümde derler ya gözü öyle biiii insandım yuvası için çırpınan çoğumuzun olduğu gibi AVM’de dolaştırırlarken beni baktım ben kendimi daha kötü hissetmeye başladım içime akıttım yine düşüncelerimi, gözyaşlarımı neden, neden, neden sorularımı akıttım yine.

Evime geldim çok şükür dedim attım adımımı olsun değneklide olsam bak burdayım yine oğlumu bekledim canıma can katsın, neşeme neşe katsın diye geldi, öylede oldu, evimin neşesi geldi minik, küçücük kalbiyle gönlümün en büyük savaşçısı. o da çok mutlu geldi Eskişehir’den canım yavrum benim, yuvamın mucizesi, evimizi toparlayan tek gerçek…

SEVGİLER,

SAĞLIKLA KALIN,

GAMZE ANNE…

About atakan310309

Ankara'da 1983 yılında doğdum. 2006'da evlendim ve İstanbul'a taşındım. Mart 2009'da aramıza katılan oğlumuzun tatlı heyecanının keyfini çıkarıyoruz..

6 responses »

  1. Merhaba, gamze,

    biliyormusun bloğunu ziyaret etmediğim bir gün bile yok, 1 hafta yazmazsan seni ve bıdıklığı merak ediyorum. Bugüne kadar aldığın ilaçların yükünü taşıyorsun hala üzerinde, allahın izniyle bunlarda geçecek, dua et ve o’na sığın.
    Bizimde dualarımız senin ve ailen için. Sağlıkla kal, arayı fazla açma ve yazabildiğin kadar yaz.

  2. Kronik hastalıkları ve yanında getirdiği bonusları taşırken hastanın ne kadar hırpalandığını, her çıkan sorunda yine mi diye haykırdığını, yarının getirisinin ne olduğunu bilmemenin ne berbat birşey olduğunu çok iyi biliyorum gamze. Ama bunu seninle birlikte yaşayanlarında ne yaşadığını çok iyi biliyorum ki bu inanki çok ağır bir travma. Eşim ilk kronik hastalığına yakalandığında 8 yıl önce hayatımızın ortasına bir bomba düştüğünde önce birbirimize sarıldık sonra o pes ederken benim öyle bir altarnatifim hiç olmadı onu ve kendimi ayakta tutmak zorundaydım. Bunun için onu çok kırdığımda oldu 2 kalçasına 5 yıl arayla protez takılırken de akciğer tutulumu olunca da her defasında bunları yaşadık. Bitmeycek de .. Ama rabbim bize bu sınavı uygun görmüş mükafatı da hazır. Hadi Gamze kalk kırılmanın zamanı değil için acısa da kendi gerçeklerini görecek ve Rabbimin sunduğu çıkış kapılarının önüne post sereceksin. Önce kendin sonra tüm sevdiklerine bunu borçlusun hadi hadi ……………

  3. Gamzecim bloguna hergűn bakiyorum.Bu yorumu hastaneden yaziyorum.Sen yavrusu icin çırpınan bir Anne,Ben ise annesi için kahrolan bir evladim.25 gűndűr hastanedeyiz.buarada bende oglumu hiç gormedim.hayatimizda çok benzerlikler var.yaşimız bile aynı.Senin için hep duacıyım.lűtfen sendende dua bekliyorum.

  4. geçen sene den beri takip ediyorum seni gamzecim nasıl gidiyor mutlu mu oğlu büyüdü mü diye .Sen hastalığı atlatmışssın inşallah diğerlerininde atlatacaksın.Bu hastalıkla tanışacağımızı hiç düşünmemiştim ama bir aydır bizde içindeyiz.senin için çok dua etmiştim Allah yavruna bağışlasın diye. şimdide Allah herkesi evladına bağışlasın diye ediyorum. Eşim hasta ve ben 14 haftalık hamileyim..

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s