Bizde okullu olduk, sınıfları doldurduk

Standard

Başlama heyecanından tabi ki bahsedicem ama Atakan’a gelen gariplikler ”’Annecim bu işte bir gariplik, bir terslik var sanırım”’ Şimdiye kadar doğru bildiğimiz ne varsa öğrettiğimiz biz ebeveynler tarafından doğrular farklı olduğundan, çocuklarda ikilemde kalıyor, aynı Atakan gibi mesela, bazen söylediklerine cevap vermekte zorlanıyorum gerçekten. Annecim okuldaki tuvaletler pek temiz değil, kullanmasam, evde yaparım, gelincede yaparım, hem orada ki çocuklar ayakta yapıyor, sence sıçramaz mı, hemde oyle sağlıklı değildi niye sağlıklarına dikkat etmiyorlar. Gamzeli şokta ne denir şimdi, cevapsızda kalamam. Bazı doğrular değişkenlik gösterir annecim bu bizim doğrumuz, inan ki senin yaptığın doğru, sen doğrularından vazgeçme yavrum dedim, bilmem doğru mu dedim. Bazı çocuklar yemeklerini yemiyor, onlar büyüyemez, ama sen demiştin, sen yıllar geçince çok büyüyeceksin arkadaşlarında büyüyecek,eeee hem yemiyorlar, hem de nasıl büyüyecekler, Gamzeli cevapsız kalmamak için saçmalayarak sen sağlıklı büyüyeceksin dedim kestirdim, başka biii gariplik orda yemek yenince dişler fırçalanmıyor demiştim sana çok garip biii okul diye, ben niye böyle garip biii okula gidiyorum, eğleniyorsun annecim ne güzel aktiviteler yapıyorsun, eeee canım annem ben zaten evde her gün aktivite yapıyorum gitmeme gerek yok, içimden çıkardığım OOOFFFFFFFFFFFFFF YETER CEVAP BULAMIYORUM, sesimi dışarı çıkarmadan, okulun yararlarını sıralıyorum Atakan’ıma. İlk iki gün hiç zorlanmayınca oooo, süper derken nazara getirdik çocuğu, şimdilerde sürekli ağlayan, gitmek istemeyen Atakan var dünyamızda, ılımlı, uyumlu çocuk gitti, yerine bambaşka biii çocuk geldi. Kolaylıklar diliyorum kendimize. Önümüzdeki günleri merakla bekliyorum. Okula alıştırma çabalarımız bitincede yerini servise alıştırma çabalarımız başlayacak biliyorum.

Öğrendiklerimize gelelim ilk masalımız iki bulut kavga etmiş, gelmiş güneş barıştırmış özeti bu, ikinci masalımız kayısı ağacı, çekirdekleri toprağa batırınca tekrar yeni bir ağaç oluşur, tamam annecim anladım ama çekirdek biii tohum değil ki, eyvaaaahhhhhh geliyor soru hazırlan Gamzeli, bu iştede biiii gariplik yok mu, öğretmenine bu soruyu sordun mu, o ne cevap verdi bileyim ki ona yakın biii cevap vereyim sormamış ama çok merak etmiş, bazı meyvaların çekirdekleri tohumdur annecim, sıralamalar geldi bu sefer peki şeftali, peki karpuz, peki kiraz evet evet annecim hepsi.

Öğrendiğimiz ilk şarkı iki gündür ağzımızda, yatma hazırlıkları yapılırken süt içildi, dişler fırçalanırken ağzında köpük, köpük diş mağcunu varken söyledi bize, aaaa size öğrendiğim şarkıyı söylemedim başlar şarkıyı söylemeye,

Tavşanım, tavşanım güzel tavşanım,

Ayağındaki terlikler eskimiş, tavşanım ağlar

Bak tilki geliyor çabucak kaçsana…

Atakan’da ki bu değişiklikleri gözlemlemek hoşuma gitmiyor değil, okulun muhteşem faydasını ilk günlerden farkettirdi. Bu arada ilk defa kendi başına yemek yemenin heyecanını ve bize bunu nasıl haber verişini görmeniz lazımdı. Birde hazır hamburger vermişler dün, sevdiğim bugün kantinle görüşmeye gitmiş konuşurken kantin sorumlusuyla hamburgerin ”’Pınar”’ marka olduğunu, kıymalarınında ”’Keskinoğlu”’ olduğunu öğrenmiş ama hazır ya hamburger annelik duygum kabardı işte ne yapayım, hemen ne içtin annecim dedim, ayran cevabını alınca minnacık rahatladım, hazır meyva suyu değil en azından, yapılan toplantıya ben katılamadım ama arkadaşımdan haber yolladım, yemek listesinde hazır meyva suyu olmasın diye süt ve ayran olsun talep ettim. Benim beynim Atakan ne kadar geç tanışırsa, o kadar iyi olur diye düşünüyorum. Yaşıtlarıyla aynı masada yemek yerken çocuklar içiyorsa hemen tepki veriyor, valla ne demem gerekir bilemiyorum. Biz Atakan’dan çok ayrı kaldık, yaaa ondan bazı ufak tefek şeyler bizim için daha da önemli hağle geliyor olabilir.

Hastanedeyken benim oğlum okula gidecek daha derdim, çok şükür ilk gün ben götürdüm ağrıyla sancıyla gittim inanın, ama gittin dönüşte eve zor attım kendimi ama içimde yaşadığım iç huzuru anlatamam. Güzel günler bizim olsun artık…

SEVGİLER,

SAĞLIKLA KALIN,

GAMZE ANNE…

About atakan310309

Ankara'da 1983 yılında doğdum. 2006'da evlendim ve İstanbul'a taşındım. Mart 2009'da aramıza katılan oğlumuzun tatlı heyecanının keyfini çıkarıyoruz..

4 responses »

  1. akıllı bıdıgım atakanım nasıl akıllı bızım kuzumuz annesı nasıl guzel yetıstırmıs onu ve hala devam edıyor …
    allahım agzınınız tadını bozmasın bu mutluluk bu heyecan devam etsın …

  2. Evet Gamze Anne hastanedeyken yazardın daha benim oğlum okullara gidecek Çocuk Bayramı kutlayacak… bizlerde dua ederdik o günleri göreceğiz diye. Bak gördük işte Allah şükür :)) Atakan’ın doğruları ve okulun doğrularına gelince özellikle beslenme konusunda ne yazık ki bende çocuklarımda bazı çelişkiler yaşadım. Ben Çocuk Gelişimciyim ve Bursa da özel bir kreşin yöneticisiyim ve yemek listelerini ben hazırlıyorum. Evdeki çocuklarıma ne yediriyorsam okuldaki çocuklarıma da onu yediriyorum. En sağlıklısını en kalitelisini, çünkü bu yaşlarda beslenme gerçekten çok önemli hele ki bu kadar katkı maddeli yiyecek varken😦 Demek istediğim Atakan’ın okuluyla da yemek konusundaki düşüncelerinizi paylaşmaya devam edin bence mutlaka göz önüne alınacaktır. Veee keşke o balyanak benim okulumda olsaydı..Kocaman öpüyorum Atakan’ı ve eğitim hayatının mutluluk,sağlık, başarı ve sevgi dolu geçmesini diliyorum..Sağlıkla kalın :))

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s